miało być o mroku

Mrok był za oknem, jak się obudziłem, mrok był, jak jechałem do miasta i jak zaczynałem tu się wylewać. Teraz mroku nie ma, chć jest chmurnie i ciemnawo. Cholerny listopad. Może być zimno, może być deszcz, może być mgliście/ mglisto, ale nie może być wszystko naraz na zakorkowanym skrzyżowaniu w popołudniowym szczycie, bo wtedy cholera vel frustracja vel wkurw (za definicją tego środkowego przy użyciu tego ostatniego na maturze)bierze i nic, ino wziąć gillette i dotknąć przegubów (rąk, nie autobusów.)

I mrok ogarnął ziemię

O mroku niżej, bo teraz...

Ewangelia według bezbożnego Dobrosza Warszawiaka

Pierwszy Szturm zakończył się o godzinie 8.30 i spokój ogarnął ziemię świętokrzyską do godziny 10, kiedy to Komornik nakazał Drugi Szturm, tym razem w asyście Policji, albowiem przepis powiada W razie oporu komornik może wezwać pomocy organów Policji (KPC, Art. 765 §1, zdanie pierwsze) . Drugi Szturm nie był jednak szturmem, lecz serią małych potyczek przy wejściach; wtedy zaś kupcy rzekli: oto wzywamy legionistów i oni wam, kurwa, wpierdolą, na co Policja odrzekła: no dawaj, wy wezwiecie kolegów, my wezwiemy kolegów, a gdy już nasi koledzy pobiją waszych kolegów, to wtedy zobaczymy, czyje będzie na wierzchu, zobaczymy, kto będzie królem popu, szmaty.

Oto słowo naocznego świadka.

Wracając do meritum:

wróciłem z Abisynii vel Etiopii, żyję, jestem zdrów, ino jestem w stanie drobnej wojenki z panem drem od cywila, ale on nie jest fajny, a ja jestem.

W tej chwili nie mam żadnych magicznych przemyśleń, do dzielenia się którymiy służy instytucja bloga.

Msza dziękczynna za wypędzenie KDT

Wróciłem, mam czas, dawno nie pisałem tu nic, a wielki projekt mszy dziękczynnej nie został ukońzony. Oto jego ciąg dalszy.

Ewangelia według bezbożnego Dobrosza Warszawiaka

Gdy więc kordon był ustawiony, poczźli kupcy biegać od wejścia do wejścia, a ochroniarze odpędzali ich. Wtedy Kupcy, którzy zabarykadowali byli się w środku, jęli gromadzić coraz więcej sił i środków, by szturm odeprzeć, bo bali się, że szturm nastąpi. Lecz wpierw śoiewali pieśni patriotyczne i pobożne, Rotę, Chorał i Warszawiankę i hasła skandowali ogromnie, czas bieżył, aż w końcu wyszedł był rozkaz od komornika, by do hali wejść. Tedy poczęli ochroniarze drzwi rozbijać, by do środka się dostać. Zaczął się PIerwszy Szturm, a było to około godziny 8.30.
Oto słowo warszawskie

Czytanie z Księgi Komorniczej
Około godziny 8.30 dał Komornik rozkaz, by zdobyć budynek. Siekierami więc rozbijano wrzeciądza hali, wpierw od strony północnej, a potem nagle i po kryjomu, od południa. Kupcy zaś puszczali gaz z gaśnic, zrzucali ulotki z okien i krzyczeli, że w środku są dzieci, że ochrona używa gazu, że gestapo, hitlerowcy i powtarzali kupcy całą swoją retorykę. Lecz komornik wiedział co czynić i szturm trwał, lecz gdy ochroniarzy rannych przybywało, szturm przerwano i komornik jął się naradzać z przybocznymi, oraz wyszedł doń prezes KDT, by pakotwać i niegotionibus.
Oto słowo egzekucyjne.

Ja jestem

Mnie tylko wbrew pozorom nie ma

Czytanie

Zanim przeczytasz, przeczytaj poniższy wpis.

Ewangelia według bezbożnego Dobrosza Warszawiaka
Udałem się w dniu egzekucji na grunt świętokrzyski, o który toczył się spór, a była to godzina 7.30. Zgromadził się tam tłum kupców i dziennikarzy oraz mały tłumek zwolenników egzekucji. Kupcy stali przed wejściem i śpiewali pieśni, dziennikarze relacjonowali, a kilka paniuś łaziło między zwolennikami i mówiło: jak wam nie wstyd, gówniarze, przeciw Polakom jesteści i pieprzona młodzieżówka PO i SLD, zapłacili wam, co, gnoje? Odpowiadałem więc, lecz me słowa jakoby grochem o ścianę. Rzekła do mnie paniusia: nie wstyd Ci, ale poczekaj, taki sam los Cię spotka. Odzekłem: W życiu, ja się kupiectwem nie będę zajmować i prawa będę przestrzegać i umów dotrzymywać. Więc zostałem zwyzywany od gnojów i chujów, powziąłem więc myśl o wysokiej kulturze osobistej kupców, a późniejsze doświadczenia tylko mnie w niej utwierdziły. Oto kupcy- dresowie wyzywali nas, grozili, kazali spierdalać a nawet opluli. Lecz ja wiedziałem, że hardzi są teraz, a na końcu królami popu będziemy my.
Oto słowo warszawskie.

Czytanie z księgi Wariatów i Szaleńców
Wiedzieli Kupcy, że dni ich i godziny policzone, lecz łudzili się, że zdziałać coś mogą. Mówili więc: oto powiemy, że jesteśmy tu bezumownie i tytuł nas nie dotyczy, albo powiemy, że tytuł jest do gruntu, a nie budynku, albo że tu mieszkamy, w lokalach użytkowych. Lecz tak naprawdę wiezdieli, że idiotyzmy wygadują, że nadzieje ich płonne, lecz w zaprzaństwie swym trwali i do porażki przyznać się nie chcieli. A gdy nadszedł czas przepisany, to jest godzina ósma, gdy przybyli ochroniarze i jęli kordon ustawiać, poczęli kupcy wywrzaskiwać na nich, że Gestapo, że hitlerowcy, żydzi i kurwy za 5 złotych.
Oto słowa wariatów.

Msza dziękczynna za wypędzenie KDT

Boże Jedyny Przenajświętszy, oto Ty królując nam w niebiosach, wysłuchałeś modłów naszych i za Twoją sprawą wypędzono szpetny blaszak z Miasta naszego. Dzięki Ci, Panie, za ten dar.

Ewangelia wg bezbożnego Dobrosza Warszawiaka
I stało się w dni one, że wyszedł wyrok z Sądu warszawskiego, aby wypędzono KDT. Jęli więc radzić Kupcy co czynić z tym fantem, bowiem wcześniej wołali: dajcie, dajcie, dajcie, lecz Miasto odpowiadało im: wała, wała, wała. Widzieli też Kupcy, że umowa ich wygasła i bezumownie korzystają z gruntu świętokrzyskiego, który Miasta jest. Lecz mówili: oto tam nasze miejsca pracy, tej broni użyjemy, nie o prawie, lecz o moralności wypędzania nas mówić będziemy. Jednak nie byli pewni mocy swej broni, poszli więc do uczonych w piśmie, pośród których był mecenas Chmaj. I on im pomagał i reprezentował ich w Sądach, lecz przegrywali Kupcy i Miasto miało tytuł egzekucyjny, jako wspomina o nim Art. 777 §1 pkt 4 Kodeksu Postępowania Cywilnego. I była nanim klauzula wykonalności. I poszło miasto do komornika, który rzekł: oto będzie tytuł wykonany, a będzie to dwudziestego pierwszego dnia letniego miesiąca lipca.
Oto słowo warszawskie.

Czytanie z Księgi Prezydenckiej
Mając tytuł wykonawczy Prezydent wezwała kupców ostatni raz, by uczynili zadość roszczeniom Miasta i wykonali wyrok dobrowolnie, lecz oni mówili, że nie mają, kurwa, prawa prowadzić żadnej pierdolonej egzekucji. Powiedziało więc Miasto: przyjdziemy do was zbrojnie i z egzekucją i w imieniu prawa. I zobaczymy, czyje będzie na wierzchu; i zobaczymy, kto będzie królem popu, szmaty.
Oto słowo władzy.

Ciąg dalszy nastąpi, to, co jest kursywą, są to cytaty zasłyszane przeze mnie osobiście w miejscu egzekucji.

hydropiekłowstąpienie

Boski Jezu!
słuchając przypadkiem radiazet usłyszałem tytułową piosenkę i ku przerażeniu stwierdziłem, że Lao Che mi się podoba. Q przerażeniu jeszcze większemu, zakupiłem płytę dziś i stwierdzam, że mi się naprawdę podoba. Christe eleison!!!